FEDERICO FELLINI: ciao a tutti! – Finał wakacyjnego przeglądu
1 - 3 września 2026
Kino SOKÓŁ w Nowym Sączu
OSIEM I PÓŁ
1 września 2026 r. (wtorek)
godz. 10:45 | godz. 19:45
(seans o godz. 19:45 w ramach DKF KOT ze wstępem filmoznawcy Karola Szafrańca)
Bilety: 15 i 18 zł – kup teraz »
Włochy, Francja 1963, 138'
Reżyseria: Federico Fellini
Scenariusz: Federico Fellini, Brunello Rondi, Tullio Pinelli
Obsada: Marcello Mastroianni, Claudia Cardinale, Anouk Aimée, Sandra Milo, Rossella Falk, Barbara Steele, Guido Alberti
Muzyka: Nino Rota
Nagrody: Oscary 1964 – Najlepszy film nieanglojęzyczny, Najlepsze kostiumy (filmy czarno-białe); 3 nominacje do Oscarów: Najlepszy reżyser, Najlepsza scenografia, Najlepszy scenariusz oryginalny.
Federico Fellini zaprasza widzów do wnętrza swojej wyobraźni – barwnej, pełnej humoru, nostalgii i magii. „Osiem i pół” to portret artysty, który w chwili twórczego kryzysu gubi się między rzeczywistością a marzeniami. Guido (Marcello Mastroianni) szuka pomysłu na swój nowy film, lecz zamiast scenariusza znajduje labirynt wspomnień, kobiet i snów, które układają się w obraz jego własnego życia.
Rakieta, sanatorium, harem, dziecięce zaklęcie „Asa Nisi Masa” i finałowy korowód nie są surrealistycznymi ozdobnikami, lecz elementami autobiograficznego rytuału i próbą uporządkowania chaosu, którego nie da się już rozwiązać fabularnie. W samym filmie Guido wyznaje: „Chciałem zrobić uczciwy film. Bez żadnych kłamstw”. W tym sensie dzieło Felliniego jest zarazem autotematyczne i autobiograficzne: analizuje mechanizmy twórczości, ale też obnaża duchowy, emocjonalny i estetyczny chaos, z którego ta twórczość się rodzi.
Na dużym ekranie „Osiem i pół” zachwyca jeszcze mocniej – monumentalne kadry, znakomita muzyka Nino Roty i charyzma Marcella Mastroianniego sprawiają, że trudno oderwać wzrok. To film, który zachwycił widzów i krytyków na całym świecie, zdobywając najważniejsze nagrody, w tym Oscara za Najlepszy film nieanglojęzyczny (wygrywając m.in. z „Nożem w wodzie” debiutującego Romana Polańskiego) i pozostaje do dziś jednym z najważniejszych dzieł o samym procesie tworzenia w całej historii kina. Filmowcy na całym świecie zgodnie wymieniają właśnie ten tytuł jako przykład dzieła, które pozwoliło im zrozumieć, na czym polega magia kina i istota zawodu reżysera.
GIULIETTA I DUCHY
godz. 10:45 | godz. 19:45
Bilety: 15 i 18 zł – kup teraz »
Włochy, Francja 1965, 139'
Reżyseria: Federico Fellini
Scenariusz: Federico Fellini, Tullio Pinelli, Ennio Flaiano, Brunello Rondi
Obsada: Giulietta Masina, Mario Pisu, Sandra Milo, Valentina Cortese, Caterina Boratto, Lou Gilbert, Sylva Koscina
Muzyka: Nino Rota
Nagrody: Złoty Glob 1966 – Najlepszy film zagraniczny; David di Donatello – Najlepsza aktorka pierwszoplanowa (Giulietta Masina); 2 nominacje do Oscarów: Najlepsza scenografia (filmy kolorowe), Najlepsze kostiumy (filmy kolorowe).
„Giulietta i duchy” to pierwszy pełnometrażowy kolorowy film Federica Felliniego i zarazem jedno z jego najbardziej osobistych spotkań z kobiecą psyche. Grana przez Giuliettę Masinę tytułowa protagonistka żyje w pozornie uporządkowanym świecie mieszczańskiego małżeństwa, lecz pod powierzchnią eleganckiego domu i towarzyskich rytuałów narasta w kobiecie niepokój. Podejrzenie zdrady męża staje się dla Giulietty początkiem podróży w głąb siebie – w przestrzeń wspomnień, intymnych fantazji, lęków i pragnień, których nie da się już dłużej uciszyć. Tam, gdzie wcześniejszy Fellini często opowiadał o mężczyznach uciekających przed dorosłością, tutaj przygląda się kobiecie, która musi odnaleźć własny głos w świecie zbudowanym z cudzych oczekiwań.
„Giulietta i duchy” można wręcz interpretować jako kobiecy odpowiednik „Osiem i pół” (1963). Zamiast kryzysu artysty mamy kryzys małżeństwa, zamiast twórczej niemocy – duchowe przebudzenie kogoś, kto właściwie od urodzenia uczony był posłuszeństwa. Film bywa kapryśny, zmysłowy, chwilami przesadny, ale właśnie w tej barwnej przesadzie kryje się jego największa siła.
GŁOS Z KSIĘŻYCA
godz. 10:45 | godz. 19:45
Bilety: 15 i 18 zł – kup teraz »
Włochy 1990, 121'
Reżyseria: Federico Fellini
Scenariusz: Federico Fellini, Tullio Pinelli, Ermanno Cavazzoni
Obsada: Roberto Benigni, Paolo Villaggio, Nadia Ottaviani, Marisa Tomasi
Muzyka: Nicola Piovani
Nagrody: David di Donatello 1990 – Najlepszy aktor pierwszoplanowy (Paolo Villaggio), Najlepsza scenografia (Dante Ferretti), Najlepszy montaż (Nino Baragli).
„Głos z księżyca” to ostatni pełnometrażowy film Federica Felliniego i jedno z najważniejszych dzieł jego późnego okresu. Film rozwija krytykę społeczeństwa spektaklu obecną wcześniej w „Ginger i Fred” (1986), ale przenosi ją z poziomu telewizyjnego widowiska na poziom wyobraźni i codzienności. Centralnym symbolem jest tu księżyc, tradycyjnie kojarzony z kobiecością, magią, mistyką i nieuchwytną energią. U Felliniego to ciało niebieskie zostaje jednak „ściągnięte na ziemię” i zamienione w element widowiska oraz politycznej manipulacji. Miasteczko pełne anten i billboardów przypomina przestrzeń, w której telewizja przejęła funkcję nowego bóstwa.
Dwaj bohaterowie, Ivo Salvini (Roberto Benigni) i Gonnella (Paolo Villaggio), funkcjonują jako dwa bieguny świadomości późnego Felliniego. Ivo reprezentuje wrażliwość, niedostosowanie i potrzebę kontaktu z tajemnicą, natomiast Gonnella – lęk, paranoję oraz przekonanie, że rzeczywistość została podporządkowana obcemu, hałaśliwemu systemowi. Włoski mistrz posługuje się groteską, przerysowaną scenografią i kakofoniczną ścieżką dźwiękową, aby pokazać społeczeństwo pozbawione ciszy, pamięci i duchowego wymiaru. „Głos z księżyca” można czytać jako film o kryzysie wyobraźni w kulturze Włoch późnych lat 80., którego „sprawcą” był niewątpliwie budujący swoje imperium medialne Silvio Berlusconi.
Kalendarium wydarzeń
Pan Jowialski
31 sierpnia 2026, godz. 18:00
sala im. Lucjana Lipińskiego, MCK SOKÓŁ
Rękodzieło
1 września - 21 grudnia 2026
Galeria Sztuki Współczesnej BWA SOKÓŁ