Wyrwane demencji – mojej Mamie | wernisaż wystawy

W centrum wystawy znalazły się prace będące efektem artystycznej współpracy Urszuli Gawron-Leśniary i jej śp. Mamy – Emilii Gawron. Artystka z wielkim wzruszeniem opowiadała, jak choroba Alzheimera stała się katalizatorem do stworzenia nowej formy twórczości, w której głęboko zakorzenione pasje Mamy – wyszywanie, dzierganie serwetek i robienie na drutach – zainicjowało formę rehabilitacji i stymulacji mózgu.

Na wystawie mogliśmy zobaczyć bogaty zbiór prac — zarówno tych stworzonych przed, jak i po postawieniu diagnozy. Pani Urszula z ogromną wrażliwością zestawiła je w przepiękne, kolorowe kompozycje, wypełnione motywami kwiatów, liści i roślin – elementami, które Pani Emilia darzyła szczególnym uczuciem i lubiła mieć stale wokół siebie. Kluczowym fragmentem tych dzieł jest delikatna, linearna grafika wykonana przez artystkę techniką linorytu. To właśnie ten detal, który wyszedł spod jej dłuta, nie tylko zachwyca precyzją, ale przede wszystkim stanowi wzruszający dowód nierozerwalnej, rodzinnej więzi między córką a Matką.

Emocjonalny wymiar wystawy został wzbogacony o niezbędny kontekst naukowy i medyczny dzięki wykładowi dr n. hum. Michała Gwiżdża. Prelekcja ta miała kluczowe znaczenie, ponieważ precyzyjnie wyjaśniła publiczności różnice między demencją a chorobą Alzheimera, podając definicje obu schorzeń i rozjaśniając powszechne nieporozumienia.

Profesor przedstawił także praktyczne, bardzo wartościowe informacje: propozycje aktywności mających na celu zapobieganie rozwojowi obu chorób, aktualne metody leczenia i opieki.

Wykład ten stworzył idealny pomost między sztuką (emocjonalnym doświadczeniem choroby) a nauką (zrozumieniem mechanizmów i profilaktyką), wzmacniając tym samym misję Festiwalu Kultury Wrażliwej, który skupia się na tematach trudnych i wymagających empatii.