POETYCKIE REFLEKSJE ANIMATORA KULTURY... W CZASACH PRACY ZDALNEJ - „MASKI”

Metafora zakładanych przez nas masek nawiązuje do tradycji teatralnej sięgającej starożytnej Grecji. W rzeczywistości jednak nie zakrywamy twarzy dosłownie, ale niejednokrotnie wiele z nas ukrywa to, kim naprawdę jest.
Kolejny mój wiersz miał być refleksją na temat samotności artystów. I nie ma znaczenia, jakiej dokładnie profesji, ten stan cierpienia ludzkiej duszy dopada przecież wszystkich osobników o szczególnej wrażliwości. Czyli nie tylko artystów. Ale w trakcie pracy nad formą i treścią nowego sonetu przyszło mi na myśl, aby poświęcić tę krótką refleksję także cesze (cóż za dziwna forma deklinacyjna rzeczownika cecha) ściśle kompatybilnej (kocham to słowo, choć semantycznie jest nieznośne w tym konkretnym przypadku) z wyżej wspomnianą samotnością. (Mam nadzieję, że nie pogubiliście się Państwo w tym zawiłym zdaniu, bo ja trochę tak). Mianowicie chodzi (albo, jak niektórzy mówią idzie) o przemożną chęć maskowania się przed innymi, nakładania masek – niekoniecznie fizycznie, na twarz, ale w znaczeniu metaforycznym, aby ukryć nasz prawdziwy charakter, nasze wady, fobie, dziwne (czasami nieznośne dla otoczenia) przyzwyczajenia albo krótko mówiąc (a raczej pisząc) nasze ego. Czy warto pielęgnować tę cechę? Nie wiem jak Państwo odpowiedzą na to pytanie. Ja spróbowałem to uczynić w wierszu na sąsiedniej stronie, do którego dodatkowym komentarzem, czy może wprowadzeniem, niech będzie fragment bardzo popularnego, wręcz kultowego (modne słowo) wiersza Edwarda Stachury „Życie to nie teatr":

„Życie to jest teatr, mówisz ciągle, opowiadasz;
Maski coraz inne, coraz mylne się zakłada;
Wszystko to zabawa, wszystko to jest jedna gra
Przy otwartych i zamkniętych drzwiach.
To jest gra!

Życie to nie teatr, ja ci na to odpowiadam;
Życie to nie tylko kolorowa maskarada;
Życie jest straszniejsze i piękniejsze jeszcze jest;
Wszystko przy nim blednie, blednie nawet sama śmierć! (…)


Janusz Michalik



Wszystkie dotychczas opublikowane sonety z cyklu „Poetyckich refleksji animatora kultury... w czasach pracy zdalnej” znaleźć można w formie wirtualnego wydawnictwa tutaj.